در این تنهایی دلگیر ومبهم
من از تو می نویسم عاشقانه
دلم از تو شده لبریز احساس
تو این حال وهوای بی ترانه  
 
نمی دونم کدوم حس غریبی
منو با دستای تو آشنا کرد
یکی انگار تو این بهت غریبی
دل دیونه من رو صدا کرد
 
صدام دل مرده ای بود سرد و ساکت
نفس های تو شد طنین آواز
تو تنهایی غزل گم کرده بودم
بازم شد شعر من با عشقت آغاز
 
تو کوله باری از عشق وترانه
من از خواب  ترانه بی صدا تر
رسیدی از ته دنیای روشن
منو بردی با خود تا مرز باور
 
نمی دونم اگر با من نبودی
کدوم دست نوازش مرحمم بود
عزیزم توی این نامردمی ها
همیشه دستای تو مرحمم بود
 
بذار با هم باشیم تا فصل آخر
منو تنها  نذار با بی کسی ها
بمون با من تو این دنیای مسموم
دارم می میرم از دلواپسی ها.......